Pedro i jego kobiety

Almodovar rozmowy

Frederic Strauss, Świat Literacki, Izabelin 2003

Wielbicielka: Widziałam wszystkie twoje filmy. Tylko dzisiaj oglądałam trzy razy

El paradigma del mejillon. O czwartej. O siódmej i o jedenastej.

Pablo: Podobały ci się?

Wielbicielka: Tak, podobało mi się za drugim razem, ale mniej, niż kiedy po raz pierwszy widziałam Remake.

Pablo: A Tete de cul po raz piąty?

Wielbicielka: Podobało mi się mniej, niż kiedy pierwszy raz oglądałam Remake, ale bardziej, niż kiedy trzeci raz oglądałam Alitosi. A ty, który ze swoich filmów lubisz najbardziej?

Pablo: Widzisz, bardzo lubię kręcić filmy, ale potem nie mogę ich znieść.

Pedro. To imię na dźwięk, którego otwierają się kobiece usta. Almodovar – nazwisko, które wzbudza uwielbienie w damskich sercach, tym samym budząc niechęć męskich. Pedro Almodovar to psycholog, znawca kobiecej psychiki i odkrywca jej duszy. Niezrozumiały dla męskich intelektów, tak jak nie pojęta jest dla nich tajemnica kobiecości. Pedro wprowadza kobiety w świat ich własnych pragnień, marzeń i skomplikowanej osobowości, którą z reguły nie mogą szczycić się mężczyźni.

Reżyser w prawie każdym swoim obrazie pokazuje dramatyczne epizody z życia kobiet, ich zewnętrzną siłę, w genialny sposób pokazując nasze słabości. Pedro jest naszym „guru”. Odkrywa rzeczy, o których same nie zdajemy sobie sprawy. Pokazuje je w przedziwny, komiczny sposób, w żadnym wypadku z nas nie drwiąc.

Nie chce nauczać mężczyzn jak rozumieć kobiety, i co kryję się pod ich grubą skorą. Chce przekazać nam, że jest jedynym mężczyzną, który zna nasze uczucia.

Powyższa teza, w tym przypadku o hipotezie nie ma mowy, potwierdzona jest chociażby książką, której wydawca, nie wiedzieć, czemu mężczyzna, poświęca całe 223 strony na rozmowy przeprowadzone z Pedro na temat kilku z jego dzieł i związanych z nimi anegdotami. Czy dobrym pomysłem było wybranie właśnie mężczyzny jako autora książki? Możliwe, że osobnik płci „brzydkiej” ujął Almodovara w sposób obiektywny. Nie trafia jednak z pytaniami, które momentami, co daję się odczuć, irytują rozmówcę, swoją błahością. Udaje się jednak nakłonić, choć biorąc pod uwagę jego ekshibicjonizm, nie jest to zadanie zbyt trudne, do odpowiedzi na pytania dotyczące kobiet, które obsadza w swoich filmach. Dowiadujemy się, że Pedro żył w środowisku z przeważającą ilością damskiego towarzystwa, dlatego też często możemy oglądać na ekranie matkę bądź babcie, Pedra.

Trzynaście wyselekcjonowanych filmów tworzy sugestywną i emocjonalną historię o reżyserze i magicznym świecie kobiet, w który nas wprowadza.

Dobrane filmy to śmietanka twórczości reżysera.

Kilkakrotny zdobywca wielu nagród, między innymi złotej palmy w Cannes, warty jest poświęcenia całej publikacji dotyczącej jego twórczości. Jego fenomen polega na uniwersalności poruszanych tematów. Filmy tak specyficzne, utrzymane w klimacie hiszpańskiego temperamentu, wydawałoby się, mogą podbić jedynie serca europejskie. Pedro trafił nawet do Stanów, gdzie otrzymał Oskara za „Porozmawiaj z nią”.